Testament i śmierć

W testamencie oprócz przekazania majątku na Bugaju córce zadbał o finansowe wsparcie Domu Schronienia i szpitala św. Aleksandra w Radomsku. Żył jeszcze w czasie zrywów wolnościowych Polaków. W powstaniu nie uczestniczył, jednak miał bolesne doświadczenie związane z tym. Postrzelony został jego wnuk Adolf Zawadzki – 16 letni uczeń gimnazjum. 23 stycznia 1864 r. Marcin Ziółkowski umiera, przeżywszy 73 lata. Został pochowany wraz ze swoim wnukiem.

Opublikowano Testament i śmierć, Życiorys | Skomentuj

Stary Szpital

Marcin Ziółkowski zasłużył się w pamięci Miasta jako społecznik. To on zbudował murowany Szpital Powiatowy św. Aleksandra, który był wielkim przełomem w drewnianym miasteczku.

010 (3)

Opublikowano Stary Szpital | Skomentuj

Społecznik

Sędzia Ziółkowski był obecny w życiu miasta przez dziesięciolecia. wspierał najbardziej potrzebujących: sieroty, starców, kalekich i chorych. Wiele swych sił i znaczne środki materialne poświecił miastu. Zyskał uznanie i satysfakcję ze swojego dzieła – pierwszego, nowoczesnego i nowego szpitala w Radomsku. Ziółkowski już od 1835 roku myślał o nowej placówce szpitalnej. Budowa trwała przez dwa lata, to było olbrzymie tempo, zwracając uwagę na ówczesne warunki.

Opublikowano Społecznik, Życiorys | Skomentuj

Hotel Polski

Kolejnym domem zbudowanym przez Ziółkowskiego był obszerny, murowany i piętrowym i funkcjonujący do dzisiaj na rogu ulic Reymonta i Żeromskiego. W zamyśle był od początku planowany jako dom zajezdny, a później pod nazwą Hotel Polski

.

Opublikowano Hotel Polski, Życiorys | Skomentuj

Dzieci Marcina i Marcjanny

Julian Józef Stanisław był jedynym męskim potomkiem Marcina i Marcjanny Ziółkowskich. Urodził się w Chorzenicach k. Kłomnic 27 lipca 1820 r.

Teresa Marcjanna ur. 11 października 1821 r. Była spadkobierczynią domu na Bugaju. miała czworo dzieci. Jednym z nich był Adolf Zawadzki, który brał udział w powstaniu styczniowym z dziadkiem.

Józefa Anastazja Tekla  ur. 13 kwietnia 1823 r. w Radomsku. miała 2 dzieci.

Marcjanna Agnieszka ur. 5 stycznia 1827 r. w Radomsku.

Joanna Maria ur. 29 sierpnia 1828 r. w Radomsku

Opublikowano Rodzina, Życiorys | Skomentuj

Dom

Poprzednim właścicielem był George Engman – b.kasjer powiatowy w Radomsku. Dom Engmana spłonął w pożarze miasta we wrześniu 1818, dlatego Ziółkowski musiał wybudować nowy dom mieszkalny ob. ul. Kościuszki 2. Budynek miał powstać przy franciszkańskich ogrodach, piętrowy. W projekcie był także drewniany dom mieszkalny i budynki gospodarcze – chlewiki, stodoła, stajnia. Z tyłu domu planowano urządzić ogród warzywny i sad, w którym posadzono ponad 400 drzew owocowych. Dom oraz cała posiadłość na Bugaju zmieniała swoich właścicieli. 6 lat przed śmiercią Ziółkowski przekazuje majątek swojej córce Teresie z zastrzeżeniem, że on i jego żona mają tam mieszkać do końca ich życia.

Opublikowano Dom, Życiorys | Skomentuj

Radomsko Witaj !!!

Marcin otrzymał posadę pisarza Sądu Pokoju, którą sprawował przez lat 21, a następnie był podsędkiem (1848) radomszczańskiego sądu, którą sprawował 16 lat. Pod koniec XVIII wieku Radomsko znalazło się w Prusach.  Miało status wyższy od Rogoźna, będąc miastem powiatowym, co wiązało się m.in. z lokalizacją w mieście powiatowych instytucji urzędowych. Po 2 latach pobytu w Radomsku nabył siedmiomorgową osadę na Woytostwie Bugay pod Miastem Radomskie.

Opublikowano Radomsko Witaj, Życiorys | Skomentuj

Lata Młodzieńcze

Marcin Andrzej Ziółkowski ur. 22 listopada 1790 r. w Rogoźnie. Pochodził z rodziny Korczaków, która przybyła za czasów Jadwigii z Węgier do Polski. Mając lat 16, mógł obserwować w Rogoźnie formowanie 2 Pułku Piechoty pod dowództwem doświadczonego żołnierza insurekcji kościuszkowskiej i legionisty płk. Antoniego Downarowicza. To wydarzenie odcisnęło emocjonalnie piętno na młodym chłopaku, który później ochoczo założył wojskowy mundur. W 1806 r. przez Poznań przechodziły wojska napoleońskie, Ziółek zaciągnął się w ich szeregi. Brał udział w walce pod Samossierą. Z pobytu w Hiszpanii opowiadał rozmaite historie świadczące o bohaterstwie Polaków i poświęceniu się dla spraw Napoleona. Był również oficerem w służbie armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego.

Opublikowano Lata Młodzieńcze, Życiorys | Skomentuj

Telewizja przyjechała …

14 marca zostało przeprowadzone badanie w ramach którego mieliśmy sprawdzić wiedzę Radomszczan na temat Marcina Ziółkowskiego. Naszą metodą badawczą była ,,Telewizja Przyjechała „, polegająca na tym, że osoba przeprowadzająca ankietę wciela się w rolę dziennikarza, a rozmówcy mogą się poczuć jakby byli w telewizji. Sprawił to wszystko mały, przenośny telewizor. Nasza próba badawcza wynosiła 55 osób.
Pytania na które odpowiadali Radomszczanie :                                                                             1.Kim był Marcin Ziółkowski ?                                                                                                           2.Na jakich przełomach wieków żył ?                                                                                              3.Jakie miejsce w Radomsku świadczy o  jego działalności ?                                                   4.Gdzie został pochowany ?

Oto wyniki badaniaObraz1 Obraz2 Obraz3

 

 

 

Opublikowano Ankieta, Działania | Skomentuj

Bibliografia

                                    Książka Włodzimierza Stefani 2015 Radomsko                                                                                               Gazeta Radomskowska nr 32 1934                                                                          http://radomsko.pl/remonty-kamienic-zaplanowane,ne,mg,1,8,187                   http://www.skyscrapercity.com/showthread.php?t=427689&page=17  http://artistica17.blog.onet.pl/2010/05/31/swing-swing-swing/  https://pl.wikipedia.org/wiki/Mikrofon

                                                             Cytat : Jan Paweł II                                                         Zdjęcia Hotelu Polskiego,  rodziny Marcina Ziółkowskiego,  Aktualny i w 1929 roku wygląd Kamienicy Ziółkowskiego, Wygląd Rogoźna zostały udostępnione nam od p. Włodzimierza Stefaniego.

Opublikowano Bibliografia | Skomentuj